Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2013

Σπασμένες Κορνίζες (Μείνε)

Στις σπασμένες κορνίζες
συσσωρευμένες όλες μαζί,
οι δικές μου ευθύνες.
Κομμάτια από γυαλί
σπαρμένα στο χώμα,
φυτρώνουν όλα μου τα γιατί,
που χτυπάνε το δικό μου σώμα.
Σπασμένες φωνές
πίσω από το γυαλί που σπάει,
την δική σου μορφή σκορπάει,
και γεμίζω βαθιές ουλές.

Στις σπασμένες κορνίζες,
ακέραιη η φωτογραφία,
αναμνήσεις σαν σειρήνες
ζωντανεύουν την ιστορία.
Ένας σπασμένος έρωτας,
θύμα των χιλιομέτρων
ματώνει στην διαδρομή
και σβήνει.Χάνεται μακριά
σαν μια ερωτική πνοή.

Στις σπασμένες κορνίζες,
μείνε.Μα μείνε.
Μην ανοίγεις τις κουρτίνες,
μην ξεκλειδώνεις την πόρτα.
μείνε.Μείνε εδώ.
Στα σπασμένα χρόνια
σε μεθυσμένα σεντόνια
στα φορτισμένα "Σ'αγαπώ".

Μείνε για αυτό,
το ακόμα ζωντανό
δικός μας λεπτό.
Μην ενώσεις κομμάτια.
πάρε καινούργια κορνίζα,
κλείσε τα μάτια
και φίλα με για αυτό.
Για εκείνο που ακόμα νιώθεις.!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου