Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Μεγάλωσα.Μεγαλώνω (Vol.4)



Ένας χρόνος αποτελείται από 12 μήνες με τον καθένα να έχει περίπου 30 μέρες.
Με την κάθε μία από αυτές να έχει 24 ώρες,οι οποίες όλες μαζί έχουν 1440 ώρες,κάτι το οποίο μεταφράζεται σε  86400 λεπτά.
Στον ενήλικα συναντάμε 12-20 αναπνοές/λεπτό.
Με δυο λόγια
365 μέρες x 24 ώρες = 8760 ωρες/ετος
8760 ώρες x 60 λεπτά = 525600 λεπτά/έτος
525600 λεπτά x 12-20 αναπνοές/λεπτό = 6307200-10512000αναπνοές/έτος
Κοινώς,χαμούλης στο ίσωμα με τις ανπνοές του μεσου ενήλικα κατα την διαρκεια ενός έτους.

Αρκετα ευκολος ο υπολογισμός των αναπνοών.
Μα πόσα ευκολα είναι όλα εκείνα που δεν έγιναν πριν μα ούτε ελαβαν χώρα μετα από κάθε αναπνοή?
Πόσο εύκολος είναι ο υπολογισμός τους, η σκέψη τους ακόμα και η κρίση τους?
Δεν νομίζω να είναι και τόσο ευκολο!
Μας λέγανε "να κρατατε τα καλά" και το γεγονός που κάνει σημαντική την αναπνοή και συνεχίζουμε να την κραταμε ως φυσιολογική λειτουργία ειναι γιατί πολύ απλά ειναι αναμφισβήτητο σημάδι ζωής.
Ναι ρε φίλε! ζωής!
τα κομμάτια αυτής που πέρασαν,τα βίωσα μεσα σε αυτόν τον χρόνο, κομμάτια κάποια με κοφτερές άκρες που έφτασαν φλέβα και άλλα με απαλές ακρες που ηταν σαν το χάδι της μανα σου.
Κομμάτια τόσο σπασμένα.Τοσο διασπαρτα και παράλληλα τοσο σωστα στρωμένα μεσα σε ενα χρονο.Και όλα αυτα κομματια του ιδιου πλαζ.Αυτου της δικης μου ζωης!
Κομμάτια που να ταξινομήσω αδυνατώ,γιατί κανένα δεν είναι ιδιο με κανένα.έχουν όλα μονο ενα κοινό,πως ειναι δικά που κομμάτια.
Με το τέλος κάθε αναπνοής,πετούσα και απο ένα ή περισσοτερα κομματια μεσα στο κουτί με τίτλο 22.
Και αντε τώρα να τα τα αξιολογήσεις!
Δεν έχουν χρώμα τα κομματια σε αυτό το κουτί!
ειναι θολά άλλα περισσότερο,άλλα λιγότερο και άλλα καθόλου.
Και γιατι θολά? Γιατί μιλάμε για ανάσες.

Τα πιο θολά από την ανάσα κομμάτια ανήκουν
α) σε άτομα που πέρασαν,χαιρέτησαν,και δεν έμειναν.
Αργή αναπνοή.Ξεκούραστη.Σωστά επαναλαμβανόμενη. Για αυτό και το κομματι αυτο δεν προλαβαινει να ξεθολώσει.
Κομμάτι που έχει κάθε είδους άκρη. Σε εκείνων που έμοιαζε με χάδι μα και σε εκεινων που με εκοψε, η ανασες που χάθηκαν στην ατμόσφαιρα στην ανταλλαγή οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα, κάπου εκει αναμεσα γέμισα το σακούλι της ζωής μου δόσεις από εσας.Μιας και ο καθε άνθρωπος που περνάει απο τη ζωη μας έχει κατι να μας πει,κατι να μας δωσει και κατι να του δώσουμε.Ευχαριστώ για την ανταλλαγή αυτων και συγνώμη για εκείνα που δεν εφερα εις πέρας

β)σε άτομα που κάνουν την ανασα μου να πηγαίνει σαν παλαβή.
1,Σε αυτό το τηλεφώνημα σου "δεν είμαι καλά" σε αυτό το βλέμμα σου που με λεει "νιωσε με" εκει που αγχώνομαι και τα χανω. Αυτα τα κομματια δεν εχουν ακρες!είναι τοσο απαλα τοποθετημένα μέσα μου, και ειναι θολά μην έρθει κανεις και τα ξεριζώσει, γιατί θα πονέσει πολύ ρε γαμώτο.
Κομμάτια που μπήκαν μετά από κόπο μέσα μας. Κομμάτια που ειναι τόσο θολά,και κρύβουν την μαυρίλα μας,την σκοτεινή μας πλευρά.Και παρόλο που την ξέρουν ειναι εκει.Γιατί την γουστάρουν αυτην την σκοτεινή πλευρά.
Τα κομμάτια αυτά να μην τα στριμώγετε μέσα σας. Γιατί ειναι γυαλιά.Και ραγίζουν.Και σπάνε.
και πληγωνουν τόσο εσας όσο και τους αλλους, Αφησε τους λιγο χωρο γυρω τους.
Γιατί στις σωστές στις αναπνοές φαίνεται η καλή υγεια.;)
2,Σε όλα εκείνα τα μυστήρια τρένα που χάρηκα που ταξιδεψα μαζί τους σε ανασες και ήχους και πολλά άλλα (γκουχ γκουχ)

Τα καθαρότερα κομματια ανήκουν σε όλους εκεινους που δεν μου κόβουν την ανασα, αλλα είναι τετοιες οι στιγμες μαζι τους που η ανασα μπαινει σε δευτερη μοίρα.
Αλλωστε εκεινες οι στιγμες που σε εκοψαν την ανασα ειναι εκεινες που κρατας.
Τα κομμάτια αυτα,όσο και να τα κρατας καθαρά προσεχε τους τρίτους.
Τα κομματια που αφορουν και άλλους δν ειναι κτήμα σου!Αυτο να μην το ξεχνάμε.
Καθαρα κομματια ειναι εκεινες οι ματιες που παίρνεις.
Εκεινα τα χερια που ειναι εκει να σε βοηθήσουν,να σε κρατησουν ακομα και να σε ταρακουνήσουν.

Ποια ειναι τα πιο σημαντικά κομμάτια?
ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΑ.
για να γινει ενα κομματι γυαλί θελει άμμο,από την οποία καθε κοκκος ειναι σημαντικός!
αρα όλα ειναι πολύ σημαντικά!
Απλά οταν τα ριχνεις στο κουτι σου να θυμασαι μετα να μην τα μετράς.Να μην τα ξεχωρίζεις ως καλά και ως λιγότερο καλά!
Απλά να λες "όλα αυτα ειναι οι ανάσες του χρόνου, και όπως και αν ειναι το καθε κομμάτι, ανηκει στον χρόνο μου"

Μια βαθιά ανάσα.
Το κεράκι στέκι μπροστά και μμμμ ευχη ευχη..??
χμμμ
Αν η ζωη σας ηταν δεντρο θα έλεγα να εχετε ριζες γεματες από αγαπη,γελιο,υγεια,και καλοκαρδοσύνη
Στα κλαδια σας βαλτε οτι θελετε.Στιγμές ειναι ολες αυτες.Και ειναι δικές σας.
και ευχομαι τέλος κάθε καθέ σας στιγμή να ειναι ΧΑΜΟΥΛΗΣ ;) ;)

ΥΓ. Σας αγαπώ και ας μην το ακούτε





1 σχόλιο:

  1. Υπάρχουν ακόμη κομμάτια που σε αγαπούν κι ας μην το ξέρεις. Κομμάτια που δεν διανοηθήκαμε ποτέ ότι θα είχαμε... Εξακολουθούν όμως να παίζουν αυτό το σημαντικό ρόλο... Σε συμπονώ, αγαπητέ. Και σε υποστηρίζω πολυπλεύρως. Να προσέχεις :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή